De Kaap Finisterreroute

‘Vanuit Santiago voeren we naar Finisterre, zoals de boeren het noemen, een woord dat het einde van de wereld betekent. Je ziet er alleen maar hemel en water en ze zeggen dat de zee zo onstuimig is dat niemand erop kan varen, en dat is de reden dat men niet weet wat er achter de zee is. Ze zeiden tegen ons dat een paar mannen, die er begerig naar waren geweest het te onderzoeken, met hun schepen zijn verdwenen en dat niemand van hen ooit is teruggekeerd.’
Uit: ‘Nachttrein naar Lissabon’ van Pascal Mercier

Lang voor het christendom bestond en gelovigen de pelgrimstocht naar Santiago de
Compostela aflegden, werden er al tochten naar Kaap Finisterre georganiseerd.
In de oudheid was Kaap Finisterre het echte, definitieve einde van de wereld. Druïden,
Kelten en Romeinen maakten lange reizen om er de zon onder te zien gaan. Hun wandelstok en andere bezittingen gooiden ze in het water. Daarmee wierpen ze hun oude leven van zich af om een nieuw leven te kunnen beginnen.
Deze kaap heeft iets. Het is de plek waar de wereld ophoudt en de onderwereld begint. Hij is ruig, geheimzinnig en afgelegen. Er hangt magie in de lucht. En dat wordt al duizenden jaren herkend. Hoog tijd om de route naar Kaap Finisterre af te leggen.