‘Met mijlpaalplanningen sturen we actief op resultaat’

Voor de aanpak van ondermijnende criminaliteit, waarbij de directeur-generaal Ondermijning, Politie en Veiligheidsregio’s inhoudelijk de kar trekt, komt de ministeriële taskforce Ondermijning op een goed moment. Recent liet het eerste Dreigingsbeeld Ondermijning Nederland zien dat criminele ondermijning steeds meer vertakkingen heeft in onze samenleving. En hoewel de huidige integrale aanpak al op de juiste punten ingrijpt, is ‘intensivering’ nodig om verdere dreiging de kop in te drukken. ‘Ondermijning gaat lang niet alleen meer over het oprollen van criminele netwerken’, aldus Anneke. ‘Neem zorgfraude, waarbij malafide zorgaanbieders dubieuze zorg aanbieden en er met publiek geld vandoor gaan. Of de corruptie op gemeentelijk niveau bij de uitgifte van paspoorten.’ Het zijn voorbeelden die de waarde van de samenwerking met partners buiten het JenV-domein duidelijk maken. ‘De taskforce helpt ons om focus aan te brengen: alles is belangrijk, maar welke opgaven zijn het meest urgent en wat willen we dan wanneer hebben bereikt en voor wie? Het voorzitterschap en de sturing van de minister-president op planning en resultaten helpt daarin. Met mijlpaalplanningen sturen we actief op resultaat.’ 

Van maatregel naar planning

De mijlpaalplanningen worden als volgt opgesteld: van pijler naar product, van product naar maatregel, van maatregel naar planning. Voor het asiel- en migratiedossier staat er al het nodige op papier. Zo is er meer zicht op het langetermijnbeleid voor de opvang van ontheemden uit Oekraïne. ‘Daarin gaat het naast feitelijke opvang bijvoorbeeld ook om zorg, onderwijs en werk’, legt Anneke uit. Verder ligt er een startnotitie Werk en meedoen, waarin de minister van Werk en Participatie het voortouw neemt en samenwerking met onder andere AenM, SZW en COA erg belangrijk is. Anneke: ‘De gesprekken aan tafel gaan verder dan de financiering van maatregelen. Als we mensen in een azc eerder aan het werk willen helpen, wie draagt daar dan de eindverantwoordelijkheid voor? En welke partijen hebben we daarvoor nodig? We pakken die vraagstukken zo integraal mogelijk beet. Daarbij vind ik het belangrijk om te blijven sturen op het gemeenschappelijke proces. Samenwerken is iets anders dan een voorstel maken en dat afstemmen.’ 

Anneke ziet dat de vorming van de taskforces de al bestaande interdepartementale samenwerkingen verder versterkt. ‘We beseffen allemaal: dit mag én moet een gemeenschappelijk succes worden. Maar daarin hebben we echt ook nog het nodige te leren. Het is belangrijk om datgene wat je op korte termijn te doen hebt zo aan te pakken dat de uitkomst aansluit op je langetermijndoel. Verder is het goed om de beoogde resultaten niet alleen te beschrijven als nota, brief of wet, maar ook uit te leggen welk maatschappelijk doel daarmee bereikt wordt. Want dat doel staat uiteindelijk voorop.’

Sterker politiek advies

De ambtelijke samenwerking ter voorbereiding van de taskforces kunnen volgens Anneke ook leiden tot betere advisering aan de bewindslieden. ‘Het meest ideale – ook al lukt dat nog niet goed – is één annotatie voor alle betrokken bewindspersonen, waarbij de voor- en nadelen en verschillende belangen op een gelijke manier aan hen worden voorgelegd. Het is een gezamenlijke verantwoordelijkheid om deze ingewikkelde en belangrijke maatschappelijke dossiers echt verder te brengen. Ambtelijk en politiek.’